پرواز آخر

    پرواز آخر

نگاهم اشك باران است
دلم لبريز از آه است
خبر جانسوز و جانكاه است
چه كوتاه است !!
فرو افتاد
ز بام آسمان
بر خاك
هواپـيماى غول آسا !!
به پا شد آتـشى
از خاك تا افلاك !
خبر سازان ، خبر گويان
جماعت مردمى
از تيره انديشمندان
پاسداران قلم
تصوير برداران
به همراه سپه داران و سربازان
چه درد آلود در آتـش گرفتارند
تن رنجورشان
در شعله آتش
چه مظلومانه مى سوزد
روايت مى كنند اين آخرين پرواز را
با جان !
چه از كف رفته است آسان
تن انسان !
تن انسان انديشه
همانانى كه بيدارى خلقى بودشان پيشه !
تمام ملك آتش مى شود انگار
دهان ها يك صدا
فرياد مى دارند
كجا رفتند ؟
چرا رفتند ؟
چرا رفتند مردان خبر در كام اين آتش ؟
زبانه مى كشد اين شعله سركش !
دل يك ملتى
خاكستر اندوه مى گردد
و سنگينى اين غم
بر جگر ، چون كوه مى گردد
خدايا
عاشقان عشق مى آيند !
به سويت
شعله ور
لب تشنه
بى پـيرايه مى آيند !
به دور ازخانه و كاشانه مى آيند !

***
تمام چشم هاى مادران شهر ، خون بارند
پدرها زخم جانسوز جگر دارند !
تمام همسران ، در انتظار شوى‌ خود
در پشت درها اشك مى ريزند
تمام بچه ها
باباى خود را از تو مى خواهند
خدايا !
هرچه تقدير است
تو مى دانى
تو آگاهى
كه ما تسليم تقديريم
ولى اين بچه هاى كوچك معصوم
دو چشم كوچك تبدارشان
ديگر ورم كرده است
نباليده هنوز اين ساقه هاى سبز را
اين غم
چه خم كرده است !

***
رفيقان
دوستان
ياران
غريبانه گذر كردند
" ولاى عشق " بود و
عاشقان درگهت
سويت سفر كردند !
به حق ساقى كوثر
به باغ سبز جنت
ميزبان عاشقانت باش !

آذريار مجتبوى نايينى

C130به نقل از سایت گل آقا – ویژه نامه سقوط هواپیما
                      

 

این نوشته در منتخب آثار من در گل آقا ارسال و , , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


*